"Chrońmy owady zapylające - naszych naturalnych sprzymierzeńców" Zofia Uhacz Witam !!! Jestem Gienia i należę do rodu pszczół miodnych. Dziś chciałabym opowiedzieć trochę o mnie i o mojej pracy. Jestem już duża - mierzę około 16 mm i żyję już 18 tygodni. Osobniki naszego gatunku żyją około 24 tygodni. A teraz kilka słów o pracy. Jestem małym trybikiem w ogromnej korporacji. Moja firma nazywa się "Ul ". Noszę uniform w czarno - żółte paski. Pracuję bardzo ciężko, ale jestem dumna z tego co robię. Jestem ZAPYLACZEM!!!! Zbieram pyłek kwiatowy, który przyczepia się do specjalnych poduszeczek przy moich odnóżach. Przysiadając na kolejnych kwiatach pozostawiam odrobinę pyłku i dzięki temu umożliwiam zapylenie. To bardzo twórcza praca. Dzięki mnie z kwiatów powstają owoce. Poza tym biorę udział w produkcji miodu. Gdybym chciała wyprodukować samodzielnie 1 kg miodu musiałabym odbyć około 60 000 lotów. Na szczęście mam wielu innych pomocników. Nasza szefowa, zwana powszechnie królową, składa jaja, z których wykluwa się rocznie około nowych pracowników. To naprawdę dużo! Moi sąsiedzi też pracują w tej branży. Tuż obok mieszka motyl Emanuel, który jest świetnym zapylaczem. On pracuje w innej korporacji, ale o tym opowiem Wam innym razem. Pozdrawiam - Gienia Zofia Uhacz Szkoła Podstawowa nr 81 Gdańsk Osowa opiekun: Wioletta Miedzianowska "Chrońmy owady zapylające" Agata Łuczak Owady zapylające to jedne z najważniejszych, żyjących istot na ziemi. Małe, ale jakże ważne dla istnienia całej ludzkości. Dzięki nim mamy co jeść, a bez nich ludzkość może „wyginąć". Dlatego ważne jest, aby chronić je przed zagrożeniami jakie na nie czyhają. Pszczoła miodna to najpopularniejszy owad kojarzony z zapylaniem kwiatów. Jest niewielka, brązowo czarna. Jeśli użądli człowieka traci żądło i ginie. W Polsce zapotrzebowanie na zapylanie jest dwukrotnie większe od obecnego. Dużo europejskich rodzajów upraw bezpośrednio zależy od zapylania przez owady, a ich liczba spada, ponieważ mają coraz mniej miejsca do zdobywania pożywienia, gdyż wzrasta ilość środków chemicznych do oprysków pół i łąk oraz zmienia się klimat. Wyginęła już ponad połowa owadów zapylających na świecie, więc sytuacja na polach i sadach staje się coraz bardziej dramatyczna. Pszczołom pomagają trzmiele, motyle, murarka ogrodowa (pszczoła samotnica) jednak to wszystko za mało, bo i na ich życie ma wpływ dzisiejsza cywilizacja - zanieczyszczenie środowiska (dymy, pyły). Jeśli się nie postaramy, będziemy mieli coraz większy problem z uzyskaniem jedzenia. Co prawda zboża nie znikną, bo są wiatropylne, ale warzyw, owoców oraz ziół może zabraknąć. Tak więc wyginięcie pszczół jak najbardziej nas dotyczy. Aby dalsze pokolenia mogły żyć na ziemi jeszcze przez wiele długich lat musimy chronić owady zapylające. Należy pamiętać, że dzięki pszczołom żyjemy. Najlepszym sposobem ochrony byłoby zakładanie rezerwatów pszczelich oraz informowanie społeczeństwa o roli tych pożytecznych ale jakże pracowitych owadów. Agata ŁuczakSzkoła Podstawowa nr 5 w Chojnicach opikun: Gabriela Słomińska "Chrońmy przepiękny, barwny świat motyli" Mateusz Porożyński Motyle należą do owadów, które w sposób niezwykły ubarwiają otaczający nas świat. Każdy ma okazję podziwiać jak wokół nas, na łąkach, w sadach, na kwiatach drzew i krzewów przelatują te bardzo kolorowe i sympatyczne owady. Myślę, że mało kto jednak zastanawiał się nad tym jak wielką rolę motyle odgrywają w otaczającej nas przyrodzie. Dlatego pojawił się u mnie pomysł, by napisać klika słów o tym pięknym owadzie. Całkiem niedawno miałem szczęście, gdyż spotkałem motyla na storczyku mojej mamy. W encyklopedii powszechnej znalazłem nazwę „mojego" motyla. Jest to rusałka pawik, najbardziej pospolity motyl w Polsce. Rusałka pawie oczko nazwę zawdzięcza ciekawemu ubarwieniu na skrzydłach, które przypomina „oczka" z piór pawia. Skrzydełka intensywnie brązowo-czerwone mają duże, wielokolorowe plamki, czyli właśnie „pawie oczka", które znajdują się na przednich i tylnych końcach skrzydeł. Plamki te o przepięknym ubarwieniu są mechanizmem obronnym i mają odstraszyć wroga udając, że jest tutaj duże zwierzę o ogromnych oczach, a nie malutka, bezbronna „przekąska". Motyle można spotkać przez całe lato na polanach i skrajach lasów, w ogrodach, sadach i w wielu innych miejscach. Rusałka pawik pojawia się bardzo wcześnie, gdyż zimuje jako motyl dorosły. Czasami wystarczy trochę słońca i można ją zobaczyć nawet ... w styczniu. Motyle są nie tylko piękne, ale odgrywają też bardzo ważną rolę w zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania środowiska naturalnego. Są ważnym ogniwem łańcucha pokarmowego. Ponadto, podobnie jak pszczoły, trzmiele, chrząszcze oraz inne owady zapylają kwiaty. To dzięki nim mamy większość smacznych, zdrowych i kolorowych owoców oraz warzyw . Niestety, w ostatnich latach znacznie zmniejszyła się liczba motyli w Polsce i Europie. Co możemy zatem zrobić, by je chronić? Niektórym z nas może się wydawać, że nie zależy to od nas. Nic bardziej mylnego. Otóż możemy zadbać o to, by w naszych ogródkach nie zabrakło kwiatów, które są ulubionym źródłem pożywienia dla tych przepięknych owadów. Co więcej, gdy musimy robić opryski niszczące szkodniki, to róbmy je późnym wieczorem. Jest to czas, w którym owady już nie latają w ogrodach, sadach i mamy pewność, że ich nie spryskamy środkiem chemicznym. Zaproponuję, by nasze szkolne koło LOP przygotowało wystawę prac plastycznych oraz fotografii ukazującą piękno polskich motyli. Pamiętajmy, że to dzięki motylom i pozostałym owadom zapylającym otaczające nas środowisko ma szansę przetrwać. Od nas zależy życie owadów i innych zwierząt. Trudno nam będzie żyć bez przepięknych motyli, bez nich świat będzie ponury. Dbając o owady zapylające chronimy otaczające nas środowisko i siebie. Mateusz PorożyńskiSzkoła Podstawowa nr 5 w Chojnicach opiekun: Gabriela Słomińska "Parę słów o pszczołach" Aleksandra Tyrzyk Pszczoły są owadami, które pełnią bardzo ważną funkcję w przyrodzie. Dzięki nim zapylane są kwiatostany licznych roślin. Po zapyleniu dochodzi do rozwoju wielu owoców, które odgrywają ważną rolę w diecie ludzi i zwierząt. Ponadto to właśnie w dojrzałych owocach znajdują się pestki, z których rozwijają się nowe rośliny. Dzięki temu nie dochodzi do wyginięcia roślin. Oprócz zapylania pszczoły miodne odpowiedzialne są za produkcję miodu, który ma doskonałe walory smakowe, silne właściwości lecznicze i jest wykorzystywany w przemyśle spożywczym, kosmetycznym i farmaceutycznym. Obliczono że gdyby doszło do całkowitego wyginięcia pszczół to ludzkości zabrakłoby pożywienia już po trzech latach. Dlatego tak ważne jest aby dbać o te niezwykłe zwierzęta. W ostatnich latach coraz częściej pojawiają się niepokojące informacje o ginięciu całych pszczelich rodzin. Przyczyna tego zjawiska nie jest do końca poznana. Głównymi przyczynami odpowiedzialnymi za ten proces wydają się być coraz częstsze choroby pszczół z powodu powszechnego stosowania silnych, chemicznych środków ochrony upraw roślinnych. Współczesne rolnictwo często ogranicza się do hodowli tylko jednego gatunku roślin na dużym obszarze. Te ogromne połacie upraw monokulturowych znacznie obniżają możliwości zdrowego odżywiania się pszczelich rodzin. Niektórzy naukowcy zajmujący się tym problemem odkryli również, że pyłki roślin modyfikowanych genetycznie uszkadzają przewód pokarmowy pszczół przyczyniając się w ten sposób do ich wyginięcia. Pojawiły się ponadto teorie, według których silne promieniowanie elektromagnetyczne z przekaźników operatorów telefonii komórkowych może zakłócać orientację owadów wylatujących z ula tak mocno, że nie potrafią one już ponownie wrócić do swojego miejsca. Uwzględniając te wszystkie informacje pszczelarze z całego świata coraz częściej zwracają uwagę na pilną potrzebę szczególnej ochrony naszych małych przyjaciół. Wydaje się, że najlepszym sposobem na to byłby powrót do zdrowego rolnictwa ekologicznego, które wykorzystuje tylko naturalne metody uprawy i ochrony roślin oraz zajmuje się hodowlą owoców i warzyw niemodyfikowanych genetycznie. Taka żywność przyczyniłaby się do poprawy zdrowia wszystkich mieszkańców naszej planety. Aleksandra TyrzykSzkoła Podstawowa nr 81 gdańsk Osowa opiekun: Wioletta Miedzianowska "Trzmiel" Michał Orzołek Gdy jestem na wycieczce poza miastem lubię obserwować różne owady - motyle, pszczoły, trzmiele. Przelatują one z rośliny na roślinę, z kwiatka na kwiatek zbierając nektar i pyłek kwiatowy, który jest ich pokarmem. Podczas tej czynności zapylają kwiaty. Dzięki temu mogą powstawać nasiona oraz owoce. Moim ulubionym owadem jest trzmiel. Najczęściej owada tego można zobaczyć w słoneczny dzień na koniczynach, w malinach, dyni, w ogórkach, w różach. Jest on większy od pszczoły i bardziej puszysty. Cechą charakterystyczną trzmieli są paski na tułowiu - żółte lub rude. Budowa ciała tych owadów pozwala na magazynowanie zebranego pyłku. Na tylnych odnóżach znajdują się koszyczki, do których odkładany jest pyłek, który nie nadaje się do zapylania. Do tego celu odpowiedni jest sypki pyłek znajdujący się na ciele trzmiela. Niektóre trzmiele „włamują się" do kwiatów, do których ich ryjek jest za krótki. U podstawy kielicha robią dziurkę, przez którą wysysają nektar, ale kwiatu wtedy nie zapylają. Dzięki temu, że są duże i szybkie, mogą odbywać długie loty w poszukiwaniu pożywienia i odwiedzać więcej kwiatów niż ich mniejsze „koleżanki" pszczoły. Trzmiele zakładają gniazda głównie w opuszczonych norach małych zwierząt, niektóre w ptasich gniazdach, szczelinach skał, szopach. W czasopiśmie „Świat Wiedzy" przeczytałam artykuł, w którym autor pisze, że jest nieprawdą, że trzmiele nie żądlą. Robotnice trzmieli posiadają żądło, a używają go, gdy czują się bardzo zagrożone. Żądło trzmiela jest pozbawione zadziorów, dzięki czemu po ukłuciu wyjmowane z ciała napastnika, w wyniku czego do jego ciała wnika mniej jadu. Trzmiele nie są agresywne, a zaniepokojone najpierw ostrzegają głośnym brzęczeniem. Wszystkie gatunki trzmieli są pod ochroną. Powinniśmy je chronić, gdyż są bardzo pożyteczne, bo zapylają kwiaty, z których powstają potem owoce i nasiona. Na skutek zanieczyszczenia środowiska owady zapylające często giną. Zagrażają im również chemiczne środki, moim zdaniem powinny być używane wieczorem, kiedy trzmiele i inne owady zapylające kończą zapylanie roślin, albo po przekwitnięciu kwiatów. Szkodliwe dla trzmieli jest również wypalanie traw, które powoduje spalanie gniazd. Michał OrzołekSzkoła Podstawowa nr 5 w Chojnicach opiekun: Gabriela Słomińska "Trzmiele" Mikołaj Nica W przyrodzie żyje wiele zwierząt i zwierzątek. Wielu z nich nawet nie zauważamy, bo są tak małe. Są to głównie owady, które warto poznać, bo ich obecność zapewnia lepszy rozwój roślin. Wiele osób, tak jak ja, obawia się owadów, niezależnie od tego, czy spotkanie z nimi rzeczywiście może być groźne. A przecież jest wiele gatunków, które są naszymi sprzymierzeńcami. Są to między innymi owady zapylające, bez których nie byłoby naszych ulubionych owoców. Większość roślin zapylają pszczoły, ale obok nich ważną rolę pełnią trzmiele, które między innymi zapylają kwiaty o długich rurkowatych kielichach, do których pszczoły nie mają dostępu. Mimo groźnego wyglądu trzmiel może wydać się sympatycznym owadem. Trzmiele są bardzo duże, jak na owady zapylające. Mają włochaty tułów i odwłok, co ułatwia im przenoszenie pyłku z jednego kwiatka na drugi. Taka budowa powoduje też, że wyglądają jak latające kuleczki i nazywamy je „bąkami". Owady te, podobnie jak my, są aktywne w dzień, by po dniu pełnym pracy odpoczywać nocą. Ich lot nie jest tak szybki jak pszczoły i wygląda jakby trzmiel był ociężały. Bardzo zdziwiłem mnie informacja, że mimo tego są bardziej wydajne i pracowite od pospolitych pszczół miodnych. Wynika to z tego, że zachowują aktywność nawet w dość niskich temperaturach (ok. 10º C). W gniazdach, najczęściej budowanych pod ziemią, zajmują się potomstwem i zimują, by z nastaniem wiosny, gdy zaczynają kwitnąć kwiaty pobierać z nich nektar i pyłek kwiatowy. Trzmiele najczęściej możemy spotkać na łąkach, polach i w ogrodach. W Polsce żyje wiele gatunków trzmieli, ale najbardziej znany jest trzmiel ziemny, gnieżdżący się w ziemi, oraz trzmiel kamiennik, zakładający gniazda pod kamieniami lub w ziemi. Mimo, że wszystkie gatunki tego owada są w Polsce objęte ochroną z roku na rok spada ich liczba. Powodem takiej sytuacji jest ... człowiek. Niszczy maszynami rolniczymi gniazda trzmiela, truje opryskami wszystkie owady: i szkodniki, i te pożyteczne. Moim zdaniem trzmiele to bardzo ważne owady, które wymagają szczególnej ochrony, ponieważ są potrzebne przyrodzie, a tym samym człowiekowi. Chociaż od trzmieli nie pozyskujemy ani miodu, ani wosku, jak od pszczół, to trzeba o nie dbać, gdyż jako zapylacze roślin są nam potrzebne. Mikołaj Nica Szkoła Podstawowa nr 5 w Chojnicach opikun: Gabriela Słomińska Finał centralny XXVI Olimpiady Wiedzy Ekologicznej Uwaga reperezentaci wojewodztwa pomorskiego na finał centralny XXVI OWE!!! Wyjazd ( busem) do Poznania nastąpi 3 czerwca o godz. 13:00. Zbórka przed Dworcem Głównym PKP w Gdańsku o godz. 12:45. Proszę zabrać ze sobą legitymację szkolną. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości proszę o kontakt 698 796 612. Jeśli chcesz wesprzeć naszą działalność statutową możesz przekazać nam darowiznę Nr konta: 52 2030 0045 1110 0000 0013 7200 BGŻ SA Liga Ochrony Przyrody Okręg w Gdańsku ul. Jaśkowa Dolina 59 80-286 Gdańsk pobierz druk przelewu Planowane przez nas w bieżącym roku działania kierowane są przede wszystkim do dzieci i młodzieży z terenu Województwa Pomorskiego. Uważamy, że już od najmłodszych lat należy wyrabiać poprawne nawyki dbałości o stan środowiska, ukazywać piękno i bogactwo przyrody oraz zasady jej poszanowania. Informujemy, że zadeklarowaną przez Państwa kwotę pragniemy przeznaczyć na nagrody w konkursach i działania edukacyjne, dzięki którym młodzież zdobywa wiedzę i uczy się szacunku do przyrody. Serdecznie zachęcamy również do ufundowania nagród na potrzeby konkursów przez nas organizowanych oraz skorzystania z możliwości osobistego ich wręczenia zwycięzcom.